Hip-Hop/Rap

W obliczu startu #Hot16Challenge2 wielu fanów zastanawiało się jak w wypadku nominacji podszedłby do tej akcji Kafar - mając w pamięci beef z SB Maffiją. Warszawski raper odniósł się do tego w najnowszym wywiadzie.

Drabinka Hot16Challenge zaczyna iść w bardzo niespodziewaną stronę - Taco nominował wczoraj Klocucha okrzykując go "pradziadkiem tego rap-gówna", ten szybko odpowiedział, a w swoich nominacjach zawarł Norbiego, Rafała Brzozowskiego i Ojca Mateusza. Myślicie, że abstrakcyjne nominacje?

W mediach znajdziemy obecnie masę strachu, ciemnych wizji i atakujących z każdej strony negatywnych treści. Wszystko generuje niepewność, stres i pogłębia zdenerwowanie. Czy muzyka nie służy też temu, by oderwać się od takich emocji? Czy muzyczne media nie są jednymi z niewielu które mogą choć trochę od tego uciec i dać ludziom trochę wsparcia i otuchy w obecnej ciężkiej sytuacji pełnej znaków zapytania?

Wychodząc z tego założenia odpalamy nowy cykl, który w najbliższych tygodniach stanie się naszym stałym punktem. Codziennie rano otrzymacie porcję 3 utworów wybieranych przez raperów, producentów, aktywistów i dziennikarzy związanych z polskim hip-hopem. Ich klucz jest jeden - mają być to numery, które dodają danej osobie otuchy, które włącza ona by się podbudować lub które zawsze wywołują w niej pozytywne emocje. Bez depresyjnych myśli, gniewu, agresji, złości - tylko utwory, które wesprą, rzucą dobre słowo, motywację, albo po prostu pomogą się zrelaksować i przychillować. Gotowi na #dobryvibenatrudnyczas?

W dzisiejszym odcinku swoje 3 typy prezentuje Marcin Flint - a są to 3 świeżynki z polskiej sceny.

Nie ma co ukrywać, że lata 1994-1996 to czasy absolutnej dominacji zachodniego wybrzeża na mapie hip-hopu – zarówno pod kątem sprzedażowym, jak i samej popularności. W samym środku tego gorącego wydawniczo okresu, do głosu dochodzi również w końcu Jayo Felony, wypuszczając wiosną 1995 roku nakładem JMJ Records swój debiutancki krążek "Take A Ride". Płyta szybko zostaje doceniona przez fanów i krytyków, stając się klasykiem G-Funk ery. Paradoksalnie jednak, z biegiem lat został zarazem jednym z najbardziej niedocenionych oraz pomijanych arcydzieł, jakie ukazały się w epoce zdominowanej przez wykręcone piszczały i ciężko uderzające basy. Dlaczego zatem album, będący osobistym faworytem pewnie w niejednej kolekcji fana kalifornijskiego gangsta rapu, nie odniósł sukcesu komercyjnego na poziomie równym debiutu Tha Dogg Pound, czy pierwszego solo Warrena G?

Segment komentarzy na Popkillerze był dla nas zawsze miejscem, gdzie można było wymienić się sensownymi spostrzeżeniami, wiedzą, uwagami, podyskutować merytorycznie na temat rapu. Od jakiegoś czasu jednak coraz mniej było tam merytoryki a coraz więcej jadu.

Majówkowy prezent od Erosa dla fanów klasycznego rapu. Członek JWP postanowił sięgnąć po bit z "Dead Presidents", kultowego singla Jaya-Z z jego debiutanckiego majstersztyku "Reasonable Doubt". Sprawdźcie co z tego wynikło!