Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Big K.R.I.T., jeden z tegorocznych freshmanów XXL'a, to z pewnością artysta, którego nie wolno lekceważyć. Dokładnie - artysta. Nie dość, że świetny raper, to także bardzo dobry producent, który zdążył w obu tych dziedzinach wykształcić swój własny styl. Pochodzący ze stanu Mississippi K.R.I.T już w zeszłym roku pokazał się z dobrej strony, wydając w czerwcu niezmiernie pozytywnie przyjęty album "Wuz Here". Następstwem był kontrakt z Def Jam.

Okrzyknięty przez niektórych przyszłością hip-hopu raper miał przed sobą niełatwe zadanie - sprostać oczekiwaniom fanów i nie zawieść pokładanych w nim nadziei. W marcu tego roku ukazał się najnowszy street album K.R.I.T.'a, zatytułowany "Return Of 4Eva". Czy artyście udało się podtrzymać dobrą passę, czy może czekał nas spory zawód?

"Kandydaci na szaleńców w swoich ciasnych klitach, nie chcą orderów i wieńców, pytają gdzie jest popita". Dotychczas każdy materiał autorstwa Mesa wnosił coś nowego, stawiał kolejne cele, wyzwania i próbował uniknąć powtarzania sprawdzonych wzorców.

Dlatego też "Kandydaci na szaleńców" mieli poprzeczkę postawioną naprawdę wysoko, a jak wiadomo im większe oczekiwania tym łatwiej o klapę. Jak spisał się Ten Typ?

Od "Zapracowanego Obiboka" minęło już 6 lat. Przez ten czas dostaliśmy tylko jeden poważniejszy materiał od białostockiego rapera - płytę z Nikonem.
Stagnacja, przerwa na życie, czy po prostu zwykłe, opatentowane przez Cirę lenistwo? Na to pytanie nie znamy odpowiedzi. Wiemy natomiast, jaką frajdę daje dostawanie od tego artysty dopracowanych albumów, które uderzają swoją świeżością, lekkością i naturalnością. Być może przy Cirze działa stara życiowa prawda, że to co pojawia się rzadko, docenia się bardziej, jednakże nie można raperowi odmówić wysokiego poziomu.
Sam nigdy nie byłem fanatykiem Cirsona, więc do nowej płyty podszedłem ze sporym dystansem. Czy "Zapracowany obibok 2" przeskoczył oldskulową jedynkę?

Trochę nam to zajęło, ale mamy przyjemność poinformować was, że ruszamy już na dobre z materiałami z lutowej imprezy Popkillera, do tego zarejestrowanymi tym razem jeszcze lepiej bo na dwie kamery.

Na drugi ogień (po wywiadzie z Reksem) idzie przedkoncertowa rozmowa z supportującym swoich idoli Te-Trisem, którego tradycyjnie wsparli Pogz i DJ Tort.

Popularność Wiz Khalify, która ogarnęła Stany Zjednoczone dotarła również do Polski, niestety często przybierając karykaturalny kształt - Wiz jest coraz mniej fajny im bardziej jest znany i im więcej zarabia. Doskonale pamiętam swoje zaskoczenie, kiedy jedna z ksyw, które próbowałem odrzucić ze swojej świadomości (po "Say Yeah"), dostarczyła mi tyle muzycznej świeżości i zaskoczenia ile nie udało się nikomu od dawna. "Kush & OJ" leciało u mnie przez bite dwa miesiące prawie non stop, a ludzie, którzy wpadali do mnie i brali ze sobą muzykę, stopniowo stawali się fanami rapera z Pittsburgha.

Single z "Rolling Papers" nie były utrzymane w idealnej dla Wiza chilloutowej stylistyce mixtape'u, ale robiły bardzo pozytywne wrażenie, wkręcały się w głowę, odnosiły większe i mniejsze sukcesy... Robiły nadzieje na coś naprawdę dużego. "Everything I do, I do it big...". Majorsowy debiut był idealną okazją, żeby wszystkim niedowiarkom pokazać, że mają do czynienia z prawdziwym graczem.

Pharoahe Monch szefem jest i basta. Niepodrabialny styl, charakterystyczny wokal połączony z wyrazistą modulacją głosu, równe i nigdy nie zawodzące flow. A przede wszystkim potężne umiejętności liryczne - słyszałem nawet opinie, że nikt, kto nie używa amerykańskiego angielskiego jako pierwszego języka nie będzie w stanie docenić w pełni kunsztu Faraona.

Dlaczego więc tak rzadko słyszymy o nim w zestawieniach najlepszych raperów? Może dlatego, że wiecznie niepoprawny, zbuntowany i kroczący własnymi drogami Monch niezbyt pasuje do medialnej machiny, a osiągnąć komercyjny sukces udało mu się tak naprawdę tylko przy okazji "Simon Says". Uznanie fanów i krytyków ma jednak dozgonne o czym świadczy choćby częstotliwość pojawiania się "Desire" w publikowanych u nas rankingach płyt dekady. W marcu pojawił się trzeci solowy krążek rapera zatytułowany "W.A.R. (We Are Renegades)", któremu udało się nawet wskoczyć na 54 miejsce notowania Billboardu z 10 tysiącami sprzedanymi w pierwszym tygodniu, co Pharoahe nazwał "super astronomicznym" osiągnięciem. Jak prezentuje się najnowsze dzieło połowy Organized Konfusion?