Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Chicagowski weteran ultraszybkiej nawijki szczyt kariery z pewnością ma już za sobą. Jednak czy nowym "The Perfect Storm" udało mu się zmazać plamę, którą było "Category F5"?

Singlowe "The Heat" rozbudziło apetyty, przekonajcie się więc, jak sprawuje się całość.

Curren$y sprawia pozory rozpieszczonego, przejaranego do granic możliwości i przekonanego o własnej wartości szczeniaka, ale ile w tym prawdy? Pierwszą cechą, którą powinno się przytaczać w kontekście rozmowy o nim, w mojej opinii jest pracowitość. Po dwóch bardzo dobrze przyjętych albumach w 2010 roku ("Pilot Talk" i "Pilot Talk 2"), kolejny rozpoczął od mixtape'u na jedenaście premierowych numerów.

"Return To The Winners Circle" to oczywiście muzyka dla fanów jego leniwego stylu nawijki, bardzo głębokiego brzmienia podkładów i ucieczki od syntetyki na rzecz niesamowicie wkręcających, czasami psychodelicznych produkcji.

Puff Daddy, P.Diddy, Diddy - tego pana nie trzeba nikomu przedstawiać. Co by nie mówić o jego dzisiejszej działalności, obok Timbalanda czy The Trackmasters był jednym z najbardziej rozpoznawalnych producentów w hip-hopowym mainstreamie lat dziewięćdziesiątych. Jednak myli się ten kto myśli, że Diddy sam odpowiadał za produkcję wszystkich bitów sygnowanych swoim pseudonimem.

W latach świetności Bad Boy Records stworzył on supergrupę producentów - The Hitmen, w której skład oprócz niego wchodziło kilku beatmakerów odpowiedzialnych za oprawę muzyczną do hitów Notoriousa B.I.G., Mase'a, czy chociażby Jaya-Z. Wielu fanów zapewne świetnie zna wiele kawaków stworzonych przez tą grupę, ale kojarzy je głównie z racji na postać Diddiego.

Wśród tej ekipy był między innymi Nashiem Myrick, człowiek który sam lub w duecie z innym Hitmenem Carlosem "Six July" Broady'm stał za chyba największą liczbą klasyków spod znaku Bad Boy Records, a do tego wyprodukował kilka bardzo znanych numerów poza obozem Diddiego. Udało nam się do niego dotrzeć i porozmawiać o przeszłości i dniu dzisiejszym. Przeczytajcie co miał do powiedzenia Popkillerowi.

Przyznajcie się sami przed sobą ile razy zdarzyło wam się rezygnować z przesłuchania westcoastowych albumów ze względu na trzy czynniki - wysoki wiek ich autorów, ciszę wokół wydawnictwa i okładkę na poziomie podwórkowego mixtape'u? "What Side U On?" spełnia wszystkie trzy z powyższych warunków, a sięgnąłem po nie głównie dlatego, żeby sprawdzić jak po latach od "N Gutz We Truss" i "All Day Everyday" miewa się jeden z głównych twórców sukcesu legendarnego South Central Cartel.

Do pomocy wziął sobie człowieka, który potrafi zadbać o odpowiednie brzmienie tej muzyki, chociaż sam z South Central nie ma wiele wspólnego. Pochodzący z Francji DJ AK, producent znany ze swoich wysokich umiejętności w posługiwaniu się talkboxem, rozumie kalifornijskie brzmienie jak mało kto w XXI wieku.

Rick Ross to według mnie największe zaskoczenie minionego roku. Koleś, który do nie dawna był wyszydzany przez wszystkich za swoją przeszłość, stał się raperem, który nagrał jeden z lepszych wysokobudżetowych albumów ostatnich lat.

Już ostatni jego album dawał nadzieję, że coś z Ricka może być, ale "Teflon Don" przekroczył moja najśmielsze oczekiwania.

"Now Who's Laughing" i "Grizzly" - dwa single promujące ten album, sprawiły, że w mgnieniu oka z jednej z wielu pozycji ukazujących się niezależnie stał się kandydatem do największego zaskoczenia 2010 roku. O tym, że DJ Wich to fantastyczny producent wiedzą wszyscy, którzy choć raz słyszeli duet Indy&Wich, "Golden Touch" czy chociażby rodzimą "Eternię".

Rasco, członek legendarnego dla wielu Cali Agents, to z kolei gość, który regularnie miewał problemy z formą, ale nigdy, nie zszedł poniżej pewnego poziomu, który dla wielu jest nieosiągalny. MC z krwi i kości, stary wyga, dla którego punchline jest rzeczą naturalną i oczywistą, profesjonalista... Co mogło z tego wyniknąć?