Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Spiętrzone problemy techniczne trochę nas zwolniły, ale nie powstrzymały... i dziś mamy już dla was pierwsze 20 minut rozmowy z Peją, którą przeprowadziliśmy tydzień temu w Poznaniu.

Planowaliśmy jakieś 30-40 minut, tymczasem muzyka okazała się językiem wszechświata a nasz wywiad stał się wywiadem-rzeką (albo i oceanem). Efektem jest około 150 minut rozmowy o tym, co działo się w rapie przez ostatnie 10 lat, zarówno jeśli chodzi o twórczość Rycha jak i o polską i zagraniczną scenę. Czego dowiecie się z pierwszej części?

Fokus niejednokrotnie pokazywał, że w dobrej formie jest jednym ze zdecydowanie najlepszych raperów w tym kraju. Po pierwsze dysponuje swoim niepowtarzalnym głosem i flow, po drugie jest celnym komentatorem rzeczywistości, złośliwym dla słabszych raperów MC, a dla mnie również mistrzem storytellingu ("Czas" jest jedną z najcenniejszych pereł polskiego rapu).

Na nowej płycie bardzo mądrze dobrał sobie oprawę muzyczną. Zadbał o to, żeby na płycie znalazło się miejsce i na eksperymenty i na klasyczne, efektowne rozwiązania. Co tu dużo mówić - ta płyta w podsumowaniach 2011 prawdopodobnie będzie jedną z częściej pojawiających się. Chyba, że wolicie dalej żartować z okładki? Fokus wrócił, to święto.

Całkiem niedawno na Popkillerze pojawiła się recenzja "Nieśmiertelnej nawijki dwusławowej" stworzonej przez duet o nazwie (o ironio) Dwa Sławy. Recenzja była bardzo pochlebna, a sam album został wyróżniony przez Daniela Wardzińskiego w jego podsumowaniu minionego roku.

Nic dziwnego - mixtape na kradzionych bitach 20syla (Hocus Pocus) pokazywał to, co najlepsze w rapie Radosnego i Astka - nieprzeciętne pomysły, nienaganne stylowe wersy, oraz poczucie humoru, które sprawiają, że ten skład zdecydowanie się wybija na tle nie tylko polskiego podziemia, ale także całego rodzimego rapowego podwórka.

Trzeci Wymiar ft. Wall-E, DonGuralEsko, Esse "Wuuuf" (2006)

Dlaczego: To z pewnością jeden z najlepszych singli w historii polskiego rapu. Kasta w szerokim składzie na tym bicie-monstrum... Sam nie wiem czy trudniejsze jest klejenie takich zwrotek jak te, czy rozstrzygnięcie, która z nich jest lepsza. Takie rzeczy trzeba rapować z pamięci wybudzony w środku nocy. "Czarne Chmury Nad Miastem" też.

Kubson to ten typ kolesia, który dając materiał dba o to, żeby był dobrze wydany. We wkładce macie tutaj pięknie rozpisane komentarze do każdego numeru na albumie tak jak i do tego z którego wzięto sampel. Zamiast tracklisty na odwrocie dostajemy 16 padów bitmaszyny. Dostając taki album do ręki ma się ochotę poświęcić mu godzinę na uważne przesłuchanie.

Co usłyszymy na "Igła W Stogu PCV"? Usłyszymy to, że warszawski rap w staroszkolnej wersji potrafi być przekonujący. Pokaże, że błyskotliwość potrafi iść w parze nie tylko ze złośliwością (bo to raczej oczywiste), ale również ze szczerością. To dwa bardzo ważne przesłanki by sprawdzić ten materiał.

Pomysł Białasa i Solara na wspólne wydanie swoich dwóch solówek należy odebrać jako dziwny. Zaskakująco duża ilość fanów podkreślających większe przywiązanie do nich pojedynczo niż do duetu powinna wręcz sugerować odwrotną tendencję tym bardziej, że obydwaj solowo prezentują poziom zyskujący im zainteresowanie. Panowie pokazali, że stoją za swoim ziomem murem, ale robiąc to "razem" zrobili oddzielnie. To wzbudzało zainteresowanie.

Solar przed premierą tego albumu co jakiś czas wrzucał w sieć rokujące coraz lepiej luźne numery (chociażby naprawdę niegłupi numer na zrobionym przez Matheo bicie z "Sobotażu"), co mogło zapowiadać ciekawą pozycję. Czy tak faktycznie jest?

Od kiedy usłyszałem od Mateusza, że na wiosnę szykuje się prawdziwa koncertowa bomba, w mojej głowie przewijało się wiele ksyw. Po ukazaniu się albumu 1982 wpadłem przez przypadek na wywiad z Termem i Statikiem, a tam na wzmiankę o europejskiej trasie na przełomie lutego i marca 2011... Już wszystko było jasne. Odliczanie dni do 18 lutego stało się moją codzienną rozrywką.

Słyszałem różne głosy, że Termanology nie jest dobry koncertowo, że płyta ze Statikiem jest słaba, że będzie mało widzów... Na szczęście wszystkie te malkontenckie uwagi okazały się nie w pełni prawdziwe. Ci, którzy zamulili/zostali powstrzymani przed przyjściem na koncert, niech posmakują tego, co przeżyły Dzieci Szczęścia tej śnieżnej nocy we Freshu. A szczęściarze niech przypomną sobie ten koncert i niech dopowiedzą to, o czym zapomniałem.