Kendrick Lamar

"Wszystkie 3 single YG z DJ-em Mustardem to takie petardy, że mało której płyty jestem w tym roku tak ciekawy. Nie inaczej tutaj - czuję się jakbym odpalił jakiś sztos z Bay Area '95 tylko z lepszą jakością obrazu, nawet klip jest w klimacie starego Bay i tylko się uśmiechnę jak ktoś powie, że to brzmi newschoolowo. Esencja i to, co najbardziej jara mnie w kalifornijskim brzmieniu wyciągnięte na sam front, korzenny westcoastowy vibe w wersji odświeżonej i dopasowanej pod 2014, bomba. "My Nigga" ogień, "Who Do You Love" podobnie.
PS. A Drake wygrał pięknym follow-upem do jednego z moich ulubionych westcoastowców, którego prawie cała dyskografia spoczywa na półce" - pisałem przy okazji niedawnego singla "Who Do You Love".

Premiera "My Krazy Life" już w najbliższy wtorek, a na ostatniej prostej do Sieci trafił numer YG z Kendrickiem Lamarem. Czy kontynuuje tendencję baardzo udanych singli?

Nie da się ukryć, że jedną z bardziej komentowanych kwestii przy okazji rozdania Grammy było zwycięstwo Macklemore'a i Ryana Lewisa w kategorii "best rap album", a także... zaskakujący SMS, który Mack wysłał Kendrickowi, pisząc, że okradł go i że to Lamar zasłużył na triumf. Słuchacze podzielili się w opiniach odnośnie reakcji Haggerty'ego, Drake w jednym z wywiadów odniósł się do tego właśnie SMS'a, twierdząc, że "to było w chuj słabe"... teraz natomiast doczekaliśmy się ciekawiącego wielu komentarza samego Kendricka, co powinno na dobre domknąć już ten nietypowy wątek na kłódkę. Co więc na to Mr. Lamar?

Mimo że era, gdy pociągał za sznurki na najwyższym szczeblu hip-hopowego mainstreamu już za nami, to legendarny i wielce kontrowersyjny Suge Knight wciąż jest osobą, której zdania słucha się i bierze pod uwagę. Szczególnie w kwestii wytwórni i kontraktów, bo szef kultowego Death Row czuje się w tym temacie jak ryba w wodzie. Teraz natomiast porównuje on kontrakty z labelami do... niewolnictwa, dodatkowo rzucając konkretnymi ksywkami i to w mocnych słowach.

Tegoroczne Grammy było naprawdę dużym wydarzeniem. Listę zwycięzców możecie sprawdzić kilka artykułów niżej, ale oczywiście nie tylko nagrodami ta gala stoi. Spektakularny występ najpotężniejszej pary muzycznego biznesu, czyli Jay'a-Z i Beyonce, energiczne show Kendricka Lamara i Imagine Dragons, nietypowa kolaboracja Katy Perry i Juicy J'a, Daft Punk i Pharrell wraz z Stevie Wonderem śpiewający "Get Lucky" oraz można już przyznać, historyczny występ Macklemore'a z Madonną, podczas którego pobrało się 34 pary - to wszystko złożyło się na naprawdę świetne show. Jeśli nie oglądaliście gali to wszystko to możecie sprawdzić w rozwinięciu newsa.

Dlaczego: "Kiedy gasną światła marzeniem artysty jest to, by to, co stworzył przetrwało próbę czasu" - mówi nam plansza na początku teledysku do pierwszej części numeru "Sing About Me", jednego z ciekawiej ugryzionych konceptualnie utworów na ubiegłorocznym platynowym debiucie rapera z Compton. Video przedstawia pierwszą zwrotkę nawinięta z perspektywy brata zmarłego tragicznie przyjaciela Kendricka, druga część pojawić ma się w styczniu.

Tak jak pisałem w Klasyku Na Weekend - źle się stało, że nowy materiał został tak zatytułowany, bo w zestawieniu z genialnym krążkiem z 2000 roku wszystko wydaje się mniejsze i gorsze. Tymczasem "mniejsze i gorsze" w opisie siódmego solowego materiału Eminema w mainstreamowym obiegu, pasuje co najwyżej do konkurencji. Realia się zmieniły, a Eminem odsiedział swoje na szczycie, mając obok tronu szeptaczy Interscope, którzy zapewne wtłukli mu już do głowy, że nie wystarczy być najlepszym z najlepszych, trzeba jeszcze robić hity, odważnie kombinować z nowoczesnością, dogadać się z wokalistkami itd. Pewnie zresztą zdążył zauważyć to sam, dopiero, kiedy znalazł w sobie kontrowersję, obrazoburstwo i skandal, któremu nadał imię Slim Shady, zwrócono na niego uwagę, chociaż przecież i wcześniej jego styl był jak miotacz ognia.

Pierwszy track mówi wiele. "Bad Guy", opowiedziana po latach historia Matthew Mitchela, który jako dziecko został bohaterem drugiego planu w legendarnym singlu "Stan", pokazuje, że autor naprawdę ma ochotę zrobić jeden z najlepszych krążków w swoim dorobku, że przywiązuje wagę do wszystkiego i chce pokazać, że po 13 latach nie jest słabszy. Nikt chyba nie miał większych wątpliwości dotyczących formy gwiazdy z Detroit, jedyna obawa mogła wiązać się z tym czy nie "przedobrzy". Czy nie przesadzi z mruganiem okiem do radio i TV, czy nie zabije naszej koncentracji przesadnym nagromadzeniem kanonad rymów, czy dobierze odpowiednie bity. I co?