Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Nawet zdając się na recenzje renomowanych, zagranicznych portali, i najstaranniej dobierając sobie płyty nieznanych artystów z głębokiego undergroundu, zawsze ma się możliwość, a wręcz spore prawdopodobieństwo trafienia na kolejną, żałosną, nic nie wnoszącą produkcję nierozgarniętych chłopaczków z suburbii. Nie da się ukryć, że to strasznie wkurzające... Kiedy jednak słucham sobie takich płyt jak "Everything In Time" stwierdzam, że warto czasem wtopić, żeby trafiać na albumy jak ten. Pośród chłamu, w którym ludzie z wytwórni już dawno przestali brudzić łapska, zdarzają się czasami bardzo dobrze oszlifowane diamenty. Nowojorski producent DJ Center ze swoją pierwszą płytą, wydaje się być jednym z nich.

Na łamach Spinnera udało nam się opublikować równe 100 odcinków cyklu Diggin' In The Videos. Ostatni dotyczył rapowego hymnu stworzonego przez Swaya i King Techa.

Możemy więc teraz konsekwentnie kontynuować digginowe działania, rozpoczynając od nowej setki. Na początek, w dzień po uruchomieniu Popkillera, nie mogliśmy wybrać niczego innego. W stu procentach zgadzamy się z Ice Cube'em, że "to był dobry dzień".

Gdybym taką wiadomość pisał do was w roku 1995 pewnie zrobiłoby to większe wrażenie niż dziś. Polski rynek muzyczny skurczył się, osłabił i zgłupiał, a wraz z nim zdziadziała również jego sztandarowa nagroda czyli poczciwy Fryderyk. Pomijając takie piękne momenty w historii jak zwycięstwo Reni Jusis w kategorii hip-hop/r&b (nominowana zresztą w tym roku w kategorii... piosenka poetycka) warto wspomnieć, że nagrodę dostawali chociażby Kaliber 44, Slums Attack, Paktofonika, Fisz/Emade czy Sistars... W tym roku po raz drugi padło na Ostrego.

20 kwietnia to światowy dzień palaczy pewnego zielonego specyfiku, którego legalizacji domagają się masy rapowych tuzów. Jednym z najbardziej pozytywnych i najmocniej powiązanych z hasłem "Smokin weed, feelin fine" jest houstoński geniusz Devin The Dude.

Dziwi więc, że jego najnowszy krążek, zatytułowany notabene "Suite 420" trafia na sklepowe półki właśnie jutro? No właśnie.

Rzadko zdarza się tak, by media i opinia publiczna czekały na jakąś płytę z ciekawością, a fani z niepokojem. Tak jednak było przy okazji "Rebirth". Lil Wayne za sprawą świetnych "Carterów" wspiął się na sam szczyt rap biznesu. Milion sprzedanych płyt w tydzień, szacunek i uznanie od wszystkich, od mainstreamowych tuzów po undergroundowych mentorów. Wydawało się, że musi iść za ciosem i nagrać już pełnoprawny klasyk.

Jednak Dwayne Carter postąpił całkowicie odwrotnie. Uznał, że pozycja na tronie to dobry moment na spełnienie swojego kontrowersyjnego marzenia i nagranie płyty rockowej. Chwycił więc w garść gitarę i oznajmił światu, by czekał na jego nowe oblicze ukryte na "Rebirth".

Każdy czytelnik Św. p. Spinnera na pewno zdążył już zauważyć, że zarówno ja, jak i Mateusz darzymy DJ'a Premiera wyjątkową estymą. Może to odważna teza, ale jeśli ktoś nie szanuje takich postaci, to znaczy, że wciąż wie trochę za mało o hip-hopie. Ten człowiek ma na koncie więcej klasycznych płyt niż połowa Nowego Jorku numerów.

Dzięki niemu wiele osób stało się gwiazdami, a niektórych dzięki swej maestrii uczynił nieśmiertelnymi, robiąc z nimi tracki, których nie da się zapomnieć. Dlatego też każdy news z obozu Year Round Records dajemy wam najszybciej jak to możliwe, bo muzyki takich postaci jak Preemo nigdy nie jest za wiele.

Niemiecki wokalista właśnie wydał swoją piątą studyjną płytę, na której według zapowiedzi znajdziemy ogromną różnorodność styli wymieszaną ciekawymi zwrotkami gości. Krążek zatytułowany "Diversity" trafił do sklepów 16 kwietnia nakładem Universal Music.

Gentleman - podobnie jak i Alborosie - od lat mieszka na Jamajce, co pozwoliło mu zyskać ogromny, jak na Europejczyka, szacunek wśród tamtejszej ludności. Artysta należy do najbardziej rozpoznawalnych muzyków reggae & dancehall w Europie, współpracował z takimi legendami jak Sizzla, Capleton czy Anthony B.