Klasyka

Najbardziej znaną kooperacją Parrisha Smitha i duetu Das EFX jest bez wątpienia kultowe i bezbłędne wręcz "Rugged N Raw". Jednak zanim PMD, razem z Erickiem Sermonem wyjdą w sobotę na scenę łódzkiego festiwalu Hip Hop Arena warto przypomnieć sobie inny, mniej znany, ale współtworzący klasykę polskiego kina numer.

Pewnie spytacie o co chodzi z tym kinem... A pamiętacie scenę z filmu "Chłopaki Nie Płaczą", w której Bolec jarał się ruchami raperów na klipie i ubolewał nad brakiem luzu u rodzimych gangsterów?

Jako że weekendy z reguły spędzam offline, dopiero w poniedziałek dotarła mnie wieść o nagłej śmierci Gila Scott-Herona. A dopiero teraz znalazłem chwilę, by napisać te kilka słów, wspomnienie po Mistrzu.

Spośród wszystkich artystów, których twórczość miałem okazję poznać podczas całego swojego życia, Gil zawsze będzie w pierwszej dziesiątce. Niekwestionowany geniusz - jego zasługi dla jazzu, soulu, spoken wordu, a w efekcie także dla raczkującego rapu, są nie do przecenienia...

Shaq O'Neal jeden z najlepszych centrów w historii NBA, fantastyczny koszykarz znany z nieprawdopodobnych sezonów w Orlando Magic czy LA Lakers, zakończył koszykarską karierę. Wierzyć się nie chce, pewien rozdział historii najlepszej ligi na świecie został zamknięty, a my w tych okolicznościach chcielibyśmy przypomnieć numer, który Shaq wypuścił w 97 roku, czyli już po transferze do Jeziorowców.

Doskonale zdajemy sobie sprawę, że większość nagrań muzycznych Shaq'a trzeba traktować ze sporym dystansem, ale to? Czterech bardzo zacnych gości, znakomici producenci za konsoletami, potężny bit i naprawdę klasyczny numer.

Mateusz sprawdził czy "Pamiętacie". Cofamy się jednak jeszcze trochę wstecz, rok 2000, wychodzi pierwszy album WWO. Już w następnym, XXI wieku pojawia się klip do nieśmiertelnego hitu "Jeszcze będzie czas".

W związku z trwającym u nas tygodniem Sokoła i Marysi przypominamy teledysk z czasów, gdy Jędker był przeciw komercyjnym hitom a Sokół tak jak teraz nie miał sześciocyfrowego budżetu na klipy.

11 maja 1981 zmarł 36-letni wówczas Robert Nesta Marley. Jak wielki wpływ miał na całą muzykę czarną i jak świetnym był muzykiem nie trzeba specjalnie udowadniać, wystarczy spojrzeć na tracklistę jednego z poświęconych mu tribute albumów, albo posłuchać któregoś z numerów, których nie da się zapomnieć.

"Od Naturalnie mam tu armię" nawijał parę lat temu Te-Tris. Od teraz armia ta może wreszcie dołączyć do swojej domowej kolekcji jeden z największych klasyków rodzimego podziemia. Wypuszczona po siedmiu latach fizyczna wersja EP-ki, która przedstawiła Adama słuchaczom w całym kraju jest już do nabycia, a razem z nią koszulki.

Chociaż takie single jak "Ooh" czy "Itsoweezee" to rzeczy komercyjnie docenione zdecydowanie lepiej niż ten singiel, to hołdując zasadzie, aby przybliżać patrząc tylko pod kątem wartości muzycznej przedsięwzięcia, nie mógłbym tego pominąć. "Stakes Is High" z 1996 roku, to pierwszy album De La Soul, na którym musieli poradzić sobie bez Prince Paula. Choć strata dla muzyki zespołu na pewno olbrzymia, a odbieranie zasług autorowi chociażby "3 Feet High And Rising" byłoby nietaktem, to mimo wszystko trzeba przyznać, że poradzili sobie bez niego bez większego problemu.

Dowodem może być ten, niestarzejący się od 15 lat klasyczek, w którym pada cutowane setki jeśli nie tysiące razy przez DJ'ów na całym Świecie "Every word I said, shoul be a hip hop qutable" Posdonusa. To tutaj video ukazuje zarówno stricte-hiphopowy potencjał grupy, jak i ich olbrzymi dystans do własnego działania. Właśnie w "Stakes Is High" możemy posłuchać Jay Dee w jego klasycznej odsłonie z roku 1996.