Audio

Przez większość z nas Apollo Brown kojarzony jest z Detroit, ale w rzeczywistości wychował się w Grand Rapids w Michigan. Początki swojej produkcji datuje na 1996 rok, ale zanim wszystko zaczęło się na dobre rozkręcać w Mellow Music Group był blisko rozstania się z beatmakingem na zawsze. Kiedy zatęsknił za najbardziej kreatywnym ze swoich zajęć szybko zyskał lokalną popularność, przeniósł się do zachodzniej części Detroit i w grudniu 2009 podpisał kontrakt z internetową wytwórnią. Jak się okazało, warto było postawić wszystko na jedną kartę.

W 2010 roku jako 1/3 składu The Left tworzonego do spółki z MC Journalist 103 i DJ'em SoKo wydali album "Gas Mask". W jednym z tracków gościnnie pojawił się drugi z naszych artystów tygdnia - Guilty Simpson.

Przyznam, że to jeden z tych debiutów, na które w tym roku czekam najbardziej. 23-letnia Australijka przebojem wdarła się na scenę, wygrywając "miejsce publiczności" w składzie Freshmenów XXL'a 2012 i zostając pierwszą kobietą w historii tej akcji. Następnie kontrakt podpisał z nią T.I. i Grand Hustle a mixtape "Glory" pokazał, że potencjał hitowy również jest tu spory. Stylowy rap z pazurem na mocno nowoczesnych bitach - tak można opisać ją najkrócej. Teraz dostajemy pierwszy singiel z debiutu zatytułowanego "The New Classic".

Jako że w naszych newsach ze świata muzyki skupiamy się - co w dzisiejszych czasach coraz rzadsze - na, o dziwo... muzyce, to tej historii jeszcze wam nie przytaczaliśmy. Teraz do gry wkracza właśnie muzyka, pojawia się więc i odpowiednia okazja. A na ostatnim weekendzie gwiazd NBA Lil Wayne ewidentnie znajdował się "poza kontrollo". Zaproszony został do zagrania jako gość i na scenę wparował... z okrzykiem "Fuck NBA" na ustach. Wszystko przez to, że ostatnio wyproszono go z meczu w Miami i, jak sam stwierdził, dostał bana na inne mecze. Dlatego też przed publicznym wykonaniem singla "Love Me" usłyszeliśmy owe "Fuck NBA", "Fuck Miami Heat" (swoją drogą szybko podchwycone i skandowane przez publiczność, co dopiero mogło zaskoczyć) a także "I fucked Chris Bosh's wife" - i co ciekawe, rzeczywiście okazało się, że przed ślubem z Chrisem dzisiejsza pani Bosh miała romans z Wayne'em.

Ale nie odbiegajmy za daleko w ukochaną w dzisiejszych mediach plotko-sferę - wszystko wypisuję wam tylko dla zarysowania sytuacji. Po całym weekendzie NBA zamiast dać Wayne'owi bana na dobre stwierdziła, że "to nieprawda, że go dostał i może pojawiać się na wszystkich meczach", sam Weezy przeprosił miasto Miami oraz drużynę za chwilę uniesienia (szczególnie LeBrona, z którym utrzymuje prywatne stosunki) a dla odmiany... diss w kierunku Marsjanina z Nowego Orleanu wystrzelił reprezentujący Miami Pitbull.

Crooked I nie przestaje mnie zaskakiwać swoją wstrzemięźliwością nie tyle przed nagraniem solowego albumu, co wypuszczeniem go na rynek. Szczerze wątpię, czy zdołam doczekać tego momentu za swojego życia, ale nadal irytuje mnie to niesamowicie, tak samo jak zapowiedź kolejnego darmowego EP...

Na hip-hopowej scenie za Oceanem Boston stał się ostoją klasycznego rapu, a ścisły muzyczny związek pomiędzy stolicą Celtów i Nowym Jorkiem zawiązany dzięki działalności takich grup jak Gang Starr czy Ed O.G. and Da Bulldogs trwa nadal. Statik Selektah pracuje z masą świetnych raperów z NYC, Reks największe sztosy w swojej karierze kładł na bitach Premiera, a Term niedługo przyjedzie do Polski razem z Lil Famem z M.O.P... Długo można by wymieniać.

Trzydziesty szósty odcinek Świeżej Krwi chciałbym poświęcić kolesiowi, które choć nadaje z Bostonu nie zyskał jeszcze takiej rozpoznawalności jak wyżej wymienieni po części przez ciągnące się latami kłopoty z prawem. Nie przeszkodziło mu to w puszczaniu mixtape'ów od roku 2005, kiedy wyszło "Go F*ck Yourself Vol.1". Potem ukazała się część druga, "Guilty By Association" czy "Ain't No Plan B" z 2011. W lutym ukazał się kolejny - zatytułowany "Wispers Flight". Choć nie miał lekko już dotąd dostarczył sporo muzyki stojącej na zaskakującym poziomie. Chwilami może brzmiała amatorsko, ale tylko w kwestii realizacji, nigdy w kwestii zwrotek i warsztatu MC. Niech jego zaangażowanie w to co robi uzmysłowi wam, że "Ain't No Plan B" to wybór z 52 tracków, które publikował tydzień po tygodniu. Przy takim nakładzie pracy nie da się być słabym raperem, a kiedy ma się talent... Nie zapeszajmy jednak i najpierw przyjrzyjmy się z kim właściwie mamy do czynienia.

Na album tej ekipy czekam od czasu, kiedy jako małolat katowałem na swoim starym, wysłużonym jamniku pierwsze solo Yukmoutha - "Thugged Out: The Albulation". Słysząc takie numery jak "Thugged Out" czy późniejsze "Regime Killers" i będąc świadomym potencjału, jaki drzemie w artystach tworzących razem tytułowy "reżim", nie brałem nawet pod uwagę opcji "delete" - tym bardziej w wersji kilkunastoletniej...

If you all don’t know me by now, y’all ain’t gon never know me – tymi słowami otwiera swój drugi (czy jak to sam ujmuje, trzeci) solowy krążek Antwan Andre Patton aka Sir Luscious L. Left Foot aka Daddy Fat Sax aka Hot Tub Tony aka The Son Of Chico Dusty aka Big Boi. To oczywiście tylko niektóre z przydomków nietuzinkowego wymiatacza z Atlanty. Wszystkie trudno spamiętać, jednak nie w tym rzecz... Przedstawiający się jako "one half of the mighty OutKast, one whole of me" raper już na początku daje nam do zrozumienia, że zawsze będzie reprezentował OutKast, ale jednocześnie zamierza iść do przodu i czuje się pewnie jako scenarzysta i aktor pierwszoplanowy w swoim spektaklu.

Jeśli do tej pory wciąż nie poznaliście osobowości Big Boi’a, jego cech oraz kwintesencji stylu, ten album może wam w tym pomóc, albo wręcz przeciwnie, zdezorientować. Gotowi przekonać się co tym razem wysmażył jeden z najlepszych MC’s na Południu Stanów Zjednoczonych?