Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Wczoraj obejrzeliście pierwszą część przeprowadzonego w sobotę - dzień po premierze "Lotu 2011" - wywiadu z Te-Trisem, dziś mamy za to drugą połowę. Tym razem porozmawialiśmy m.in. o obecnej sytuacji na rapowej scenie czy o wspomnieniach z kempowego koncertu.

Kiedy dwa i pół roku temu powstał na Spinnerze cykl pt. "Przegapifszy" postawiłem sobie - jeszcze jako szeregowy czytelnik, nie redaktor czy blogger - następujące pytanie: jak zdefiniować pojęcie "przegapiony"?

W alternatywnej rzeczywistości, jako przyszły filolog, odesłałbym samego siebie do "Wielkiego Słownika Wyrazów Rapowych" pod redakcją najlepszych dziennikarzy działających w obrębie naszej kulturze i sprawdził, co mówią na ten temat autorytety. Nie mając jednak tej możliwości, sam postaram się ułożyć definicję, odpowiadającą moim (niekoniecznie redakcyjnym) przekonaniom.

Każdy kto słuchał wczorajszej audycji Dużego Pe i Rudego w Czwórce wie już doskonale, że pod ksywą Jan Wyga ukrywał się nie kto inny jak Jasiek Gajdowicz z łódzkiego składu Afront. Aktywny w rap-grze od trzynastu lat wariat ma na koncie zwrotki, które dla wielu stanowiły zupełnie nowy punkt do patrzenia na polski rap. Jego forma w singlowym "Serce, Rozum, Głos" potwierdza, że to jeszcze nie koniec.

Jakiś czas temu mieliśmy przyjemność dorwać i dokładnie przepytać Janka w Warszawie. Serdecznie zapraszamy na nasz videowywiad.

Zanim przeczytacie recenzję "Lotu 2011" i obejrzycie obszerniejszy videowywiad z Te-Trisem zabierzemy was w podróż wgłąb procesu twórczego reprezentanta Aptaunu.

Jeżeli ciekawią was więc inspiracje, ulubione okoliczności do pisania, powody wyboru konkretnych bitów czy przebieg pracy twórczej u naszego Artysty Tygodnia to zajrzyjcie poniżej.

Dono to stary wyga, który robił rap już wtedy, gdy znaczna część jego współczesnych słuchaczy jeszcze nie była nawet w planach. Jeden z filarów Tewu, ekipy, która powstała w 1992 (!) roku, raper, beatmaker, producent... Człowiek, który propagował kulturę na wiele lat przed wybuchem jej popularności i nie przestał jej propagować, aż do dziś.

Mieliśmy przyjemność porozmawiać z nim jeszcze w czasie pięknej letniej aury, kilka dni po premierze jego solowego albumu "Daj Mi Wiarę". O starych czasach, nowym Tewu i wielu innych rzeczach możecie posłuchać w naszym videowywiadzie.

Nie trzeba być znawcą muzyki a nawet pasjonatem, by wiedzieć, kim był Miles Davis. Nawet laicy bezproblemowo skojarzą jego nazwisko z czarną muzyką - i o to chodzi!

Od lat 40 XX wieku zaznaczał swą obecność na kartach historii muzyki (a wręcz nie tylko, jego muzyka towarzyszyła wystąpieniom Martina Luthera Kinga i Malcolma X - ludzi, którzy wnieśli ogromny wkład w budowanie - odnowienie czarnej świadomości). Płyta "Doo-Bop" jest idealnym przykładem samplingu...

Po ponad 4 latach, jakie minęły od premiery ostatniego solowego albumu Soopafly powraca na nasze głośniki z nowym materiałem w postaci płyty "Best Kept Secret".
Osobiście zawsze uważałem, że Priest Brooks był jednym z najbardziej niedocenionych graczy wywodzących się z naznaczonej g-funkiem lat 90-tych "ery Death Row" i nigdy nie zgarnął należnych mu propsów za swój wkład w udoskonalenie klasycznego już dzisiaj brzmienia zachodu. To także w głównej mierze przyczyniło się do tego, że o ile jako producent z dosyć pokaźnym dorobkiem został w jakimś stopniu przez słuchaczy zauważony, o tyle jako mc zawsze pozostał wielką niewiadomą dla szerszego grona odbiorców . Świetne "Dat Whoopty Woop" - uznawane przez wielu za west coast'owy klasyk, zostało wydane w złym momencie i o ponad 2 lata za późno. "Bangin' West Coast" natomiast przeszedł jakoś bez większego echa, chociaż zebrał w większości pozytywne recenzje.

Czy zatem trzecie studyjne LP jest w stanie uczynić z Soopafly'a prawdziwego rapera z krwi i kości w oczach mainstreamowej publiki?