Niedawno pisaliśmy o pierwszym oficjalnym teledysku "Okey Dog" promującym pierwszy album MURSa w wytwórni Strange Music, a teraz mamy dla was kolejny klip z zapowiedzianej na 19 maja płyty "Have A Nice Life". Tym razem zamiast luźnej, zabawnej historyjki mamy poważny tekst, poruszający problem zaklętego kręgu przemocy w amerykańskich gettach i wpisujący się w cykl numerów szerzących hasło #BlackLivesMatter. Do tego dostajemy odpowiednio ilustrujący całą sytuację, wymowny obraz.

Wydane w 2002 roku nakładem BBE Records "The Magnificent" DJ'a Jazzy Jeffa latało u mnie na gęstej rotacji przez długi czas od kiedy dorwałem CD, a marka, jaką już wtedy stanowił niezawodny Jeff gwarantowała bez pudła hip-hop najwyższych lotów. Dopiero po wczytaniu się w creditsy do poszczególnych kawałków w książeczce zdałem sobie sprawę, że ten album to nie tyle pełną gębą płyta producencka filadelfijskiego muzyka, a raczej kompilacja utworów różnych zaprzyjaźnionych artystów, ozdobiona pięcioma niesamowitymi perełkami spod ręki Jeffa Townesa.

Z tego powodu mistrzowskie "The Magnificent" nie może zatem w pełni uchodzić za flagowy przykład jego producenckiej działalności, choć takie numery jak genialne "For Da Love of Da Game" czy pulsujące, soulowe "My People" to esencja stylu jazzującego Jeffa, zdecydowanie wystarcząca do tego, aby zakochać się w jego muzyce. Na album producencki sensu stricto musieliśmy czekać natomiast kolejnych 5 lat... ale było warto. Wydane w 2007 roku "The Return of The Magnificent" to najlepsza jak do tej pory wizytówka Jeffa jako producenta, swoisty pomnik, ukazujący jego wszechstronność, wyczucie, bezbłędnie wplatający imponujące od lat 80. skrecze, a także - potwierdzający jego status w świecie hip-hopu.

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że zanim jeszcze Eminem wziął rap grę szturmem i na wieeeeele lat zanim zaczęto go postrzegać Bogiem Rapu i najlepszym MC na globie, Marshall Mathers przyjechał specjalnie do studia DJ'a Jazzy Jeffa w Filadelfii i obaj panowie zabrali się do roboty nad materiałem mającego na koncie narazie jedynie amatorskie demówki MC. Z tych sesji nagraniowych pochodzi datowany na 1998 rok, nigdy oficjalnie nie wydany numer "When To Stand Up".

Przy okazji tej wizyty miejsce miała też pewna zabawna sytuacja, kiedy to Will Smith odwiedził Jeffa w studiu, i zaszokowany jednym z nagrań młodego kota z Detroit, powiedział Eminemowi bez ogródek "Albo będziesz największym niewypałem w historii hip-hopu, albo staniesz się największą rzeczą, którą zrodziła ta muzyka". 

Dla jednych DJ Jazzy Jeff to połówka klasycznego duetu DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, kompan artystyczny Willa Smitha i pamiętny "Jazz" wyrzucany bezustannie z domu w "The Fresh Prince of Bel-Air", dla innych jeden z najlepszych DJ'ów w historii, operujący niezliczoną ilością gramofonowych tricków i dopracowanych do perfekcji skreczy, regularnie publikujący kapitalne mixtejpy, dla jeszcze innych to głównie świetny producent, mający na koncie współpracę m.in. z Big Daddy Kane'm, Method Manem, CL Smoothem czy Posem z De La Soul.

Niezależnie od podejścia, to bez wątpienia jeden z najbardziej zasłużonych i szanowanych DJ'ów w hip-hopie oraz pierwszy w historii zdobywca nagrody Grammy w kategorii Rap. Wszyscy fani artysty będą mieli okazję zobaczyć go na żywo już 1 maja w Sopocie, a z okazji pierwszego występu filadelfijskiego weterana w Polsce postanowiliśmy przybliżyć wam jego twórczośc i przedstawić osobę Jeffa trochę bliżej.

Pochodzący z Portland raper HANiF., znany wcześniej jako Luck-One to zdecydowanie jeden z moich ulubionych MC's z podziemia USA. Dysponujący wyśmienitym flow, bagażem życiowych doświadczeń, ciekawych historii i talentem do technicznego sklejania słów raper konsekwentnie wypuszcza coraz to kolejne albumy, które nie schodzą poniżej pewnego poziomu.

Niedawno światło dzienne ujrzała jego ostatnia EPka, wyprodukowana przez 5th Sequence. Na "12 Inch Vinyls" znajdziemy 5 słonecznych, ciepłych i wyluzowanych tracków - samo zerknięcie na okładkę da wam zresztą dobry obraz brzmienia, które tu znajdziecie. Odsłuch całości, jak i świeżo opublikowany teledysk do numeru "Chalk 'Em Out" w rozwinięciu.

Dlaczego: J. Cole kontynuuje trend obrazowania numerów z pokrytego platyną "2014 Forest Hills Drive" (nasza recenzja) klipami zaskakującymi, nietraktującymi tekstów dosłownie i wnoszącymi kolejną wartstwę do możliwej interpretacji utworu. Dziś dostaliśmy obrazek do najbardziej jednoznacznego numeru z trzeciego majorsowego krążka Jermaine'a Cole'a - "Wet Dreamz". Wydawało się, że w tym przypadku ciężko będzie czymś zaskoczyć, a jednak... Duże propsy dla artysty z Północnej Karoliny za kreatywne wykorzystanie dwuznaczności terminu "puppy love".

Każdy z nas ma utwory, które darzy ogromną dawką sentymentu i do których wraca z niekłamaną przyjemnością. Dla mnie jednym z takich numerów jest "No Time To Play" - moja introdukcja do twórczości urodzonego w Bostonie MC. Był początek poprzedniej dekady, miałem może ze 12 lat, nie wiedziałem nic o Gang Starr ani podgatunku zwanym jazz-rap i przypadkiem nagrałem ten teledysk z pamiętnego MTV Base na kasetę VHS...