Relacje

Od kiedy usłyszałem od Mateusza, że na wiosnę szykuje się prawdziwa koncertowa bomba, w mojej głowie przewijało się wiele ksyw. Po ukazaniu się albumu 1982 wpadłem przez przypadek na wywiad z Termem i Statikiem, a tam na wzmiankę o europejskiej trasie na przełomie lutego i marca 2011... Już wszystko było jasne. Odliczanie dni do 18 lutego stało się moją codzienną rozrywką.

Słyszałem różne głosy, że Termanology nie jest dobry koncertowo, że płyta ze Statikiem jest słaba, że będzie mało widzów... Na szczęście wszystkie te malkontenckie uwagi okazały się nie w pełni prawdziwe. Ci, którzy zamulili/zostali powstrzymani przed przyjściem na koncert, niech posmakują tego, co przeżyły Dzieci Szczęścia tej śnieżnej nocy we Freshu. A szczęściarze niech przypomną sobie ten koncert i niech dopowiedzą to, o czym zapomniałem.

Termanology, Reks i Statik Selektah w Polsce cieszą się fejmem z pewnością nie gorszym niż u siebie po wschodniej stronie USA. Dużą przyjemnością było gościć tak zacnych gości na naszej Popkillerowej imprezie, którą 18 lutego w klubie The Fresh rozkręcili wszyscy zebrani.

Ekipa ShowOff Records zapewniła porcję bardzo dobrze spędzonego czasu licznym warszawskim (i nie tylko - miałem przyjemność zamienić parę słów ze zwycięzcą naszego konkursu, który swój bilet przyjechał spożytkować z... Opola) fanom spragnionym ich występów w kraju nad Wisłą.

Po takich wieczorach jak ten 17 grudnia ciężko być niezadowolonym. Druga impreza Popkillera znów udała się świetnie i zapełniła Fresha po brzegi. Poza doborowym zestawem artystycznym mogliście uświadczyć niespodzianki takie jak darmowa wódeczka na dzień dobry, bonusowy koncert, set dj'ski i freestyle jam oraz latające (już tradycyjnie) koszulki i płyty. Swoją drogą - pytacie o możliwość zakupu t-shirtów, miło więc powiedzieć, że drogą internetową będzie to możliwe zaraz po Nowym Roku.

Każdy z artystów zagrał naprawdę konkretne show, a gdy pytałem ludzi o to, kto był najlepszy to co chwilę spotykałem się z inną odpowiedzią...

Nie da się ukryć, że rap z Brudnego Południa ma w Polsce dużo mniej słuchaczy niż klasyczny Nowy Jork. Przejawia się to też w tym, że słuchacze southu (zresztą fani Kalifornii tak samo) rzadko mają okazję uświadczyć koncert któregoś ze swoich idoli.

W ostatnich miesiącach sytuacja uległa jednak delikatnej poprawie - najpierw warszawski Fresh na zaproszenie Alkopoligamii odwiedził Devin The Dude, teraz Paul Wall przybył, by pomóc Kaczorowi promować świeżutką "Przyjaźń Dumę Godność".

Klamka zapadła, za nami ostatnie eliminacje tegorocznej WBW. Znamy już pełną dwunastkę, ośmiu freestyle'owców i 4 beatboxerów.

Kto dołączył do poprzedniej dziewiątki? Kto rzutem na taśmę wywalczył szansę na respekt na dzielni i sławę na forach?

Zgodnie z przewidywaniami - w sobotę w okolicach Nowego Światu odbyła się fantastyczna impreza. Publiczność dopisała, nie było przypadkowych ludzi, prawdopodobnie z powodu braku warszawskich supportów. Mała sala koncertowa Powiększenia była wypełniona prawie po brzegi, a publiczność miała mnóstwo dobrej energii. Ale po kolei.

Tym razem relacja z imprezy, którą portal żyje już dobre 10 dni będzie trochę chłodniejsza. Imprezę spędziłem głównie pod sceną i nie do końca udzieliła mi się zajawka Daniela i Emateia. I mimo, że generalnie mi się podobało, to zestaw składów na scenie nie do końca mi pasował, a portfel miałem dość szczupły i napiszę bardziej z pozycji obserwatora.

Mam nadzieję, że dzięki temu może trochę obiektywniej, a przynajmniej trochę ostrzej ocenię kolejne koncerty. Dobra, do rzeczy.