Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

"To soundtrack do palenia rządowych aut", "Nasza muza leci w poczekalniach aborcyjnych klinik", "To jakby Gravediggaz grali do bitów Showbiza". I wszystko racja. "Demonologia" to materiał potężny, przepełniony brudnym brzmieniem, ostrym stylem oraz chorymi linijkami, które wbijają się w banię i nie mogą z niej wyjść. Spłycanie jej do "Love Forever" to spory błąd.

Słoń ubiegłorocznym materiałem mocno zaznaczył swoją obecność a że jest postacią charyzmatyczną, wyrazistą i mającą coś do powiedzenia, to gdy tylko pojawił się z koncertem w Warszawie nie mogliśmy nie skorzystać z okazji by przeprowadzić z nim wywiad. W moim odczuciu - jeden z ciekawszych polskich wywiadów, które do tej pory udało nam się zrobić. Dziś mamy dla was pierwszą połowę.

Białas (rocznik '87) - reprezentant Teresina, znany z licznych mixtape'ów (solowych i nagrywanych razem z Solarem) oraz z bitew freestyle'owych, w których znajdował się w czołówce wszystkich największych turniejów (WBW, WOW, WOŚ). Jego dyskografia obejmuje 9 mixtape'ów (6 solowych i 3 z Solarem) oraz 3 nielegale. Na jesień zapowiadana jest pierwsza pełnoprawna płyta duetu Solar/Białas, zatytułowana "Z Ostatniej Ławki".

Wczorajsza druga część wywiadu z Projektem Parias narobiła w Internecie sporego zamieszania, jednak tak naprawdę dopiero w trzeciej Włodi, Eldo i Pelson rozkręcili się na dobre. W ostatniej części porozmawialiśmy obszernie i konkretnie o... muzyce, a dokładniej rzecz jasna o rapie. Starym, nowym, polskim, zagranicznym.

Na wiosnę do sklepów trafił długo oczekiwany album Projektu Parias. Zjednoczone siły członków dwóch legendarnych stołecznych formacji, Molesty i Grammatika, sprawiły, że uwaga była wytężona juz od pierwszych informacji. W końcu materiał dostał się na półki i w ręce słuchaczy, pokrywając się złotem. Z Włodim, Eldoką i Pelsonem spotkaliśmy się w warszawskim Planie B, by odbyć godzinną rozmowę dotyczącą płyty i wielu innych tematów... Już dziś obejrzycie pierwszą z trzech części.

"Rap Parias, który na Parnas dotarł". Trójka ikon warszawskiej sceny postanowiła zjednoczyć siły, by nagrać materiał surowy w treści i mocny w wymowie, zamknięty w ramach walki z establishmentem.

Czy Włodi, Pelson i Eldoka zgrali się dobrze i złapali wspólny język? Czy działając w tercecie zwiększyli jeszcze siłę rażenia?

Bumpy Knuckles starszym słuchaczom rapu znany lepiej jako Freddie Foxxx nie jest postacią o której można mówić w kategoriach "powrotów". On zawsze był w grze, choć jego muzyka nie zawsze była odpowiednio eksponowana. Członek Gang Starr Foundation po tylu latach nie traci swoich największych rapowych zalet - wiarygodności, impetu, mocy przekazu prosto z ulicy nowojorskiego Long Island, która częściej pojawiała się w jego życiu niż w tekstach. Freddie to raper podobnej kategorii jak Blaq Poet czy O.C. - słuchając ich wiesz, że wykrzykiwane "real shit" nie jest pustą zbitką słów, które ładnie pasują do konceptu. Koleżka od 1989 roku serwuje klasyczny hip-hop i po czterdziestce nadal rzadko zmienia swoją prostolinijną wizję, która stała się jego marką.

Statik Selektah w tym roku przymierza się chyba do rekordu Guinessa w kategorii "najwięcej wyprodukowanych kawałków w 12 miesięcy". Ilość projektów, produkcji dla innych raperów, płyt robionych w dobę jest przytłaczająca. W moim przekonaniu dotąd odbijało się to na jakości materiału. Jak jest tym razem?

Trzeci longplay duetu Blue Scholars przywraca znaczenie słowa album. Wszystko jest tu przemyślane, perfekcyjnie dopracowane i logicznie ułożone.

Od tytułów utworów, przez produkcję, aż po rymy - mamy do czynienia z czymś zupełnym, autorskim, niemal epickim.