Hip-Hop/Rap

"Lepiej późno niż wcale", jak mówi stare porzekadło. Od premiery najnowszej płyty Brotha Lynch Hunga minęło sporo czasu, ale warto co nieco o niej napisać. Zwłaszcza, że wielu z was pewnie umknął ten tytuł.

"Dinner and Movie" to płyta wpisująca się w modę na psychopatów w popkulturze. Jest to opowieść o zwykłym szarym człowieku, który nocą zmienia się w mordercę raperów. Pomysł ciekawy, ale wiele razy bywało, nie tylko w muzyce, że świetne pomysły nie szły w parze z wykonaniem.

"Rap to nie Showbiz, chyba, że ten z A.G. w duecie" - nawinął parę lat temu Eldo. Ciężko się z nim nie zgodzić, a jednymi z najwybitniejszych przedstawicieli rapowych brzmień, odcinających się od mediów, ploteczek, trendów i zakulisowych gierek są właśnie panowie z D.I.T.C. (no może poza Fat Joe).

Ich muzyka od ponad 20 lat żyje na ulicach Nowego Jorku i inspiruje raperów z całego świata. Także w polskim wydaniu uświadczymy sporo przejawów zajawki nowojorskim kolektywem...

Hip-hop bywa grą z cholernie niesprawiedliwymi zasadami. Zdarza się tak, że sprzedajesz epkę z bagażnika samochodu, ludzie poznają się na tobie, propsują, szlifujesz styl stając się jednym z najlepszych, nagrywasz wybitne albumy, pracujesz z najlepszymi w branży... I po 15 latach zamiast siedzieć na dolcach i odcinać kupony, widzisz, że Twój najlepszy (?) album jest białym krukiem, na którym zarabiają eBayowi manipulanci, a nie ty.

Dwaj reprezentanci Bronxu, którzy debiutowali na "Funky Technician" Lorda Finesse, w pierwszej połowie lat 90. wydali dwie płyty, które są klasykami, nawet w obiektywnym ujęciu. Nie wiem czy znajdzie się osoba, która takiemu stwierdzeniu zaprzeczy, a jeśli tak, to nie pałam do niej sympatią. "Runaway Slave" i "Goodfellas" to albumy bez których rap na pewno nie byłby dziś taki sam. Fani D.I.T.C. do dziś spierają się, która z nich jest lepsza. W dzisiejszym Klasyku Na Weekend zajmiemy się drugą, pochodzącą z 1995 roku, mroczniejszą i cięższą produkcją.

Eskaubei powoli zbiera się do wydania swojego albumu, który ma wyprodukować O.S.T.R. Zajawkowo, że fukcję zapowiedzi spełnia muzyka, czyli epka, którą już dziś możecie u nas pobrać.

"King Of Rap" to owoc współpracy między rzeszowskim MC i dwójką producentów - Aruzo i TMK Beatz. Ciekawi?

Środa dostarczyła mi tylu wrażeń, że wciąż nie mogę uwierzyć w niektóre z nich. Chyba największym wyróżnieniem jakie mogłem usłyszeć było to, gdy A.G. w trakcie wieczornej imprezy propsując spontanicznie i sam z siebie poziom naszego wywiadu przyznał, że dzięki niemu przekonał się, że ludzie w Polsce wiedzą o co chodzi i nie może się w związku z tym doczekać koncertu.

Bun B feat. T-Pain - Trillionaire (2010)

Dlaczego: T-Pain wyje jak zwykle, ale Bun to w końcu Bun. Najnowszy klip z "Trill O.G.", której recenzja już niebawem na naszych łamach.

Myśląc o świetnym albumie Diamonda "Hatred, Passions & Infidelity" kojarzymy przede wszystkim klasyczny "The Hiatus" (to ten numer, który pojawił się w skicie "Noc" na płycie Eldo "27"). Ale najstarszy z członków D.I.T.C. postarał się, by nie był to jedyny moment, do którego będziemy wracać latami.

"5 Fingaz Of Death" to kooperacja morderczej piątki członków crew, którzy na brudnym nowojorskim bicie postanowili polecieć ostro i bez hamulców. I zrobili to naprawdę niesamowicie a Fat Joe ma tu moim zdaniem zwrotkę życia.