Pierwszy nielegal młodego grime'owego kota. Na majku gościnnie Maxsta, SH, Shrimpoz, Shizz i Lil Narst nawijają pod kozackie instrumentale Bless Beats'a, Wiley'a, Z DOT, czy Dot Rotten'a.

Przekrój pracy Stelfa. Dobry materiał zapoznawczy przed EPką nad którą aktualnie pracuje ten mc.
CZYTAJ DALEJ >>

Gratka nie tylko dla fanów Skinnera, którzy nie mogą doczekać się zapowiedzianego na 7 lutego pełnoprawnego albumu "Computers and Blues". Mieszanka rapu, grime'u, dubstepu, d'n'b i garage'u z goścmi takimi jak Wiley, Kano, Jammer, czy Wretch 32. Jeśli ktoś miał już kontakt z tym flegmatycznym, angielskim flow to wie, że muzyka The Streets jest tworem niepowtarzalnym. 13 numerów, których nie nazwałbym odrzutami.



CZYTAJ DALEJ >>

Młodzi grajmowcy w starych betach. Starzy grajmowcy w nowych corvettach. Tak to z grubsza wygląda w tej chwili. Ojciec chrzestny gra electro, a reszta gra jak w Stanach. Prawdziwy grime został na podwórkach i ulicach pomiędzy domkami z brunatnej cegły. Małolaty chodzą do szkoły, albo kręcą ciemne interesy, a w słuchawkach gra im Roll Deep, czy Kano, na którym się wychowali. Pirackie radia, fristajle nagrywane na youtube'a i undergroundowe koncerty dają możliwość zaprezentowania się szerszej publiczności. Motywują ci, którym się udało, a wizja Wileya wyciągającego pomocną dłoń jest cichym marzeniem każdego żółtodzioba. Wielu chce, nie każdy może dlatego szybciutko odpadają sezonowi zajawkowicze. Wygrywają ci, którzy szlifują flow i nie poddają się tak łatwo.CZYTAJ DALEJ >>

Bless Beats ft. Remi Nicole, Wiley & Plug One - Let It Go (2010)

Dlaczego: Przyjemna nutka z przesympatycznym teledyskiem, w którym wykonawcy wcielili się w role latających dobrych duszków. W sam raz na wyluzowanie przed zbliżającą się wielkimi krokami sesją. Poza tym, jest Wiley i Plug One z De La Soul. Video promuje nadchodzący album Bless Beatsa.

Nawet wcześniej niż było to zapowiadane ojciec chrzestny grime'u puszcza w sieć swój najnowszy singiel. Mało tego - do kawałka zostało zrealizowane wideo. Gościnnie na garażowym podkładzie J2K - koleżka Wileya z Roll Deep i zaprzyjaźniona z ekipą piosenkarka Jodie Connor.CZYTAJ DALEJ >>

Wiley w mistrzowskiej formie. Dopiero co słuchaliśmy klubowego siekacza "Take That", chwilę potem świetne "Never Be Your Woman", a tu już kroi się następny hicior.

Posłuchajcie próbki z audycji w radiu BBC 1Extra.
CZYTAJ DALEJ >>

Przypomnijcie mi polskiego rapera, który w wieku osiemnastu lat otrzymał pomocną dłoń od starszego stażem kolegi z osiedla i z hukiem wbił się na listy przebojów. Mes? No ta, ale kiedy to było? Polski przemysł muzyczny charakteryzuje się tym, że trzeba dniami i nocami tyrać jak wół, albo mieć znajomości w dobrej wytwórni i zaprosić na płytę trzydziestu pięciu raperów o uznanej marce.

Londyńska rap gra różni się pod wieloma względami od naszego rodzinnego biznesu - jest bardziej otwarta na nowatorskość, świeże brzmienia i młode talenty. Nagrywa się wiele mixtape'ów, podcastów i didżejskich setów, istnieją lokalne rozgłośnie radiowe, które dają młodym zdolnym szanse zaprezentować się szerszej publiczności (między innymi tak zaczynał Dizzee Rascal). Nie obyło by się także bez pomocy starych wyjadaczy.Jednym z nich jest Wiley - raper i producent z londyńskiej dzielnicy Bow. Stworzył Eskibeat Recordings - grupę małoletnich mc i producentów sygnowaną swoją ksywką. Przed Wami: Chipmunk, Maniac, Little Dee, Ice Kid, Bless Beats i Maveric.

CZYTAJ DALEJ >>

Witamy na wieczornej gali muzycznych pojedynków! Dziś na arenie spotka się dwóch fighterów z Wysp Brytyjskich walczących w kategorii "Grime"! W lewym narożniku spokojny, pewny siebie i czerpiący z życiowego doświadczenia reprezentant Roll Deep Crew - Wiley! W prawym narożniku szaleje już arogancki i pełen energii Lethal Bizzle! Dziś zawodnicy w specjalnym występie pokażą jak radzą sobie w stylu Electro. Panie i Panowie! Ladies and Gentlemans! Zaczynamy!

Obaj panowie zaczynali od ulicznych hardkorów i ciężkich grime'owych bitów co nie znaczy, że jest to ich pierwsze spotkanie z muzyką taneczną. Wiley zasłynął mega hitem "Wearing my rolex", a ostatnia płyta Lethala (Go Hard) jest pełna klubowych rytmów ("So addictive", "Going Out Tonight"). Jeśli chodzi o dwa numery, które wzięliśmy na warsztat to jako pierwszy, cios zadał Wiley. "Go Go Go" ukazało się nieco później i od razu nasunęło skojarzenia z "Take that" - zarówno w kwestii muzycznej jak i realizacji klipu. Oba utwory są do tego stopnia podobne, że "Go Go Go" można by uznać za swego rodzaju odpowiedź - "To ja tu umiem robić bangery i ja jestem królem londyńskich parkietów" - zdaje się mówić Bizzle. W trzech rundach sprawdzimy, czy rzeczywiście tak jest.CZYTAJ DALEJ >>