Po zaledwie dwóch dniach od premiery, płyta "Jedność" Hemp Gru pokryła się złotem. Lawina skrajnie żenujących komentarzy, którą wywołało to wydarzenie, tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że polscy słuchacze są - nazwijmy rzecz po imieniu - głupi. Ni mniej, ni więcej, tylko głupi. I to jest przykre - a nie sukces osiągnięty przez zespół reprezentujący, o zgrozo!, nurt uliczny. Przykre, bo śmieszne to już przestało być dawno...

Jest mi w stanie wytłumaczyć któryś z was - drodzy ambitni, świadomi słuchacze - czym zawadziło wam Hemp Gru i dlaczego czujecie smutek z powodu świetnej sprzedaży ich albumu? Od razu zaznaczam, że kompleksy, brak talentu i zapału, nieudolność, zawiść oraz zazdrość w żaden sposób was nie usprawiedliwiają. Zastanówmy się...

Czy to przez to, że ich postawa, pełna wrogości i nienawiści, przeinacza jakże sympatyczny wizerunek hip-hopu?

Postawa jaka, przepraszam? Nie powodują u was zgorszenia nagminne przekleństwa wypluwane przez podziemnych raperzyków, a hasło "HWDP" wywołuje drganie łydek? Spytajcie waszych bożków, który z nich nie pierdoli policji... Tak się obruszacie, że ludzie spoza środowiska postrzegają przez to hip-hop jednostronnie źle - a dlaczego sami nie zauważacie w tekstach Wilka i Bilona pozytywnych przesłań? Nie akcentują patriotyzmu, nie podkreślają swojej religijności, nie przemycają pokładów energii i motywacji?

A może przez to, że ich fani to tępe, pryszczate gimbusy w szeleszczących dresach i przydługich koszulkach RPK?

Tak, nie da się ukryć, że Hemp Gru dociera i do nich, co więcej - cieszy się niezmiennie dużą popularnością. Pytanie tylko: co z tego? Rap jest muzyką dla młodych ludzi (a już na pewno nie jest muzyką wyłącznie dla chłopaków z dobrych domów...) - daję sobie głowę uciąć, że tysiące dzieciaków ujrzało dzięki Hempom szansę na wyrwanie się z matni. Chociaż macie rację, mówiąc, że przecież 30x tyle gówniarzy zatrzyma się na "Nienawiści". Nic to. Wy jesteście głupi, wielbiciele HG również często przejawiają ordynarne odmóżdżenie. To wszystko jednak wkalkulowuje się w ryzyko - Grzegorz Lindenberg nie pierwszy zauważył, że większość potencjalnych odbiorców to durnie...

Może jednak przyczyną jest to, że wasz ulubiony raper - Bisz, W.E.N.A., Te-Tris czy VNM - nagrał mega zajebistą płytę i o złocie może pomarzyć, a takie gówno jak Hemp Gru to złoto zgarnia?

Z całym szacunkiem - kim przy Wilku i Bilonie są wyżej wymieni? Jeśli chodzi o zasięg i siłę rażenia - nikim. Nie ta półka. Ironicznie wtrącicie, że gdyby skandowali tanie hasła, mogliby celować i w platynę. Całkiem możliwe. Nie umniejsza to jednak tej dwójki ni w ząb (łap follow-up!), tak jak nie umniejszają ich mniej ambitne teksty. Tym bardziej, że "mniej ambitne" oznacza w tym przypadku: prostsze, niekoniecznie dużo gorsze. Poza tym, śmiech pusty ogarnia, kiedy młoty takie jak wy, które w życiu nie sięgną dalej niż polski rap, mówią o tej mitycznej "ambicji". Tak, "Kandydaci na Szaleńców" to liryczny majstersztyk. Oczywiście nie umniejszając przy tym Bukowskiego.

Może więc zniesmaczenie wywołuje fakt, że trzy EP-ki, które spokojnie zmieściłby się na jednym LP, będą kosztować razem z dziewięćdziesiąt złotych, przez co gimbusy są bezczelnie okradane? W dodatku takich naiwnych gimbusów mamy, że łykają jeszcze koszulki DIIL za 100zł, beka.

Argument ten jest o tyle bezzasadny, że każdy ma wolną wolę. Nawet "gimbusy". Sprawa jest więc prosta: chcesz - kupujesz (ewentualnie rodzice kupują pod choinkę, nie śpijcie!), nie chcesz - nie kupujesz. Proste jak drut. Poza tym, jeżeli się nie mylę, i "Jedność", i "Lojalność" zostały wrzucone do Sieci do legalnego, darmowego odsłuchu. Więc o co całe halo? Analogicznie w przypadku ciuchów (tudzież plażowych parawanów) - masz ochotę, to wydajesz ten hajs, nie chcesz - narzekasz, bo jak by inaczej? Ale, jak wspominałem, brak zapału i zazdrość nie tłumaczą waszej... zazdrości. Bo ciężko inaczej nazwać psioczenie na fart zwykłych chłopaków z Mokotowa, którym udało się zrobić fajnie prosperujący biznes, nie zaczynając go po trzech nagranych kawałkach i nie brnąc w pstrokate t-shirty.

Powodów do nienawiści potraficie pewnie znaleźć jeszcze masę, ale ich absurdalność nie zasługuje na pochylanie się nad nimi.

Nie chcę nikogo przekonywać do muzyki Hemp Gru - jest mi ona kompletnie obojętna, więc nie staram się odpierać zarzutów o monotematyczność. Sęk w tym, żeby umieć ją wytknąć bez dorabiania bzdurnych ideologii (vide wszechobecne gimbusy). Jest różnica między krytyką a bezmyślnym hejtingiem, jaki uprawiacie.

Szczerze? Mam w dupie, czy kiedykolwiek wasza miłość do hip-hopu wyjdzie poza rodzimą scenę. Nie róbcie tylko karykaturalnych podziałów. Niech będzie tylko jeden - na dobry polski rap i kiepski polski rap. I nie negujcie ulicznych korzeni tej muzyki, bo tak jak nie byłoby - na przykład - street artu bez tagów, tak nie byłoby nawijania o bułkach z szynką i najkach bez podwórkowych opowieści.

Proszę też o położenie lachy na znany singiel Łez. Ilość świetnych rzeczy, które cały DIIL Gang robi dla kultury, jest przepotężna. Zrzesza kozackich writerów (idąc przez Warszawę, nie możesz nie natknąć się na prace chociażby KRAC-a), raperów, DJ-ów, b-boy'ów, grafików, filmowców i sportowców (sztuki walki, sporty wodne, sporty zimowe, rugby), organizuje Rap History Warsaw... Można wymieniać i wymieniać. Jedyne, na co zasługuje, to tony szacunku i respektu.

Aha, pamiętajcie, że Małpa, Eldo czy inny z Waszych idoli złego słowa na Hemp Gru nie powiedzą. Wy więc też pokasujcie wszystkie głupie posty i cieszcie się z kolejnej złotej płyty w polskim rapie.

Wszak ja ciągle wierzę w inteligencję słuchaczy...